Rysowanie kostek z kształtami

Co to jest kształt

Kształtem jest polecenie LateXa tworzące rysunek. Wypróbowałem następujące polecenia:

\pik (= \ensuremath{\spadesuit})
\kier (= \ensuremath{\heartsuit})
… 
\pgfimage{«nazwa_pliku»}

Dopuszczalne są na pewno pliki w formacie PNG i JPG, niedopuszczalne są formaty GIF i PS.

Plik graficzny musi się znajdować w katalogu z plikiem TEX. Nie trzeba wpisywać rozszerzenia. Jeśli w katalogu bieżącym są pliki Man.png i Man.jpg (lub Man.jpeg), to polecenie

\pgfimage{Man}

\shapes (\unroundedshapes)

Prostopadłościan opisany na kostce wygląda tak:

Wartości domyślne są następujące:

size = 3
leftScale = 1.0
rightScale = 1.0
a = leftScale*size
b = rightScale*size
α = 20°
β = 20°

Makrodefinicje rysujące korzystają ze zmiennej size i kilku zmiennych pomocniczych, nie korzystają ze zmiennych a, b, α, β, leftScale i rightScale.

Zmianę wartości domyślnych uzyskujemy poleceniami:

\edef\size{«nowa_wartość_size»}
\computeLeft{«nowa_wartość_α»}{«nowa_wartość_leftScale»}
\computeRight{«nowa_wartość_β»}{«nowa_wartość_rightScale»}

Makrodefinicja shapes korzysta z makrodefinicji face, a makrodefinicja unroundedshapes z makrodefinicji unroundedfave.

Makrodefinicje shapes i unroundeddshapes rysują kostkę skierowaną krawędzią do przodu. Mają pięć argumentów:

• pierwsze dwa to współrzędne najniższego punktu (punkt $P$)
• trzeci ma postać:

  {kształt1/kolor1,kształt2/kolor2,kształt3/kolor3}

  kolejne wyrazy opisują kształt rysowany na ścianie i kolor wypełnienia, kolejność: prawa ściana, lewa ściana, górna ściana
• czwarty parametr to współczynnik skalowania obramowań
• piąty parametr to współczynnik skalowania kształtu

\shapes{0}{0}{{\pik/red!20!white,\karo/blue!20!white,\kier/green!20!white}}{2}{3}

\unroundedshapes{0}{0}{{\kier/yellow,\kier/green!20!white,\pik/yellow}}{1}{1}

\frontshapes (\unroundedfrontshapes)

Prostopadłościan opisany na kostce wygląda tak:

Wartości domyślne są następujące:

size = 3
frontScale = 0.75
b = frontScale*size
β = 36°

Makrodefinicje rysujące korzystają ze zmiennej size i kilku zmiennych pomocniczych, nie korzystają ze zmiennych b, β i frontScale.

Zmianę wartości domyślnych uzyskujemy poleceniami:

\edef\size{«nowa_wartość_size»}
\computeFront{«nowa_wartość_β»}{«nowa_wartość_frontScale»}

Makrodefinicja frontshapes korzysta z makrodefinicji face, a makrodefinicja unroundedfrontshapes z makrodefinicji unroundedface.

Makrodefinicje frontshapes i unroundedfrontshapes rysują kostkę skierowaną ścianą do przodu. Mają pięć argumentów:

• pierwsze dwa to współrzędne najniższego punktu (punkt $P$)
• trzeci ma postać:

  {kształt1/kolor1,kształt2/kolor2,kształt3/kolor3}

  kolejne wyrazy opisują kształt rysowany na ścianie i kolor wypełnienia, kolejność: prawa ściana, lewa ściana, górna ściana
• czwarty parametr to współczynnik skalowania obramowań
• piąty parametr to współczynnik skalowania kształtu

\frontshapes{3}{0}{{\pik/green!20!white,\trefl/blue!20!white,\karo/green!20!white}}{2}{2}}

\unroundedfrontshapes{0}{0}{{\pik/green!20!white,\trefl/blue!20!white,\pik/green!20!white}}{1.5}{1}
\unroundedfrontshapes{4}{0}{{\pik/white,\trefl/blue!20!white,\pik/white}}{1.5}{1.5}

\face (\unroundedface)

Makrodefinicja face rysuje zaokrąglony kwadrat jednostkowy z kształtem. Ma pięć argumentów:

• pierwszy to kształt
• drugi to kolor wypełnienia kwadratu – krawędzie są czarne
• trzeci decyduje czy narysowany zostanie kształt, czy jego odbicie symetryczne względem osi $Oy$
• czwarty to współczynnik skalowania kwadratu
• piąty to współczynnik skalowania kształtu

Makrodefinicja unroundedface różni się od face tylko tym, że rysuje „niezaokrąglony” kwadrat. Przykład:

\face{\trefl}{yellow}{1}{1}{1}
\pgftransformreset
\pgftransformcm{1}{0}{0}{1}{\pgfpoint{4cm}{0cm}} 
\unroundedface{\pik}{blue!40!white}{1}{2}{1} 
\pgftransformreset
\pgftransformcm{1}{0}{0}{1}{\pgfpoint{0cm}{-6cm}}
\face {\pgfimage {Colors_128}} {blue!20!white} {-1} {5} {1}

⇒